Marathon Battle|Miltiades Stragety plans

Marathon Battle

Date: August 490 B.C. Location: Attica, Greece

They charged down the slight downhill slope at a run. The startled Persians misjudged the speed of the Athenian advance, and many of their arrows sped over the hoplites' heads and landed harmlessly behind them.

Though caught off balance, the Persians were tough and resilient fighters. They broke the Athenian centre and drove through towards Athens. But the hoplite force destroyed the wings, and rolled them up in disorder before turning on the Persian regulars who had broken their centre. The fight boiled through the Persian camp as the Persians struggled to regain their ships, with those who failed being driven into the marshes behind the camp.

The Athenians captured only six ships �perhaps because the Persian cavalry belatedly reappeared. Nevertheless, it was a stunning victory. Over 6,000 Persians lay dead for the loss of 192 on the Athenian side.

But there was no time for self-congratulation. The Persian fleet then started heading down the coast to where Athens lay undefended. In the subsequent race between the army on land and the army at sea the Athenians were again victorious. On seeing the Athenian army mustered to oppose their landing, the Persians hesitated briefly, then sailed away.

Outcome

Without a Greek victory at Marathon, Athens might never have produced Sophocles, Herodotus, Socrates, Plato or Aristotle. The word might never have known Euclid, Pericles or Demosthenes � in short, the cultural heritage of Western civilization would have been profoundly altered.

Nor would a young runner called Phaedippides have brought news of the victory to Athens. Phaedippides had earlier gone to Sparta asking for help, and now his heart gave way under the strain of his exertions. But a run of 41 km (26 miles) is still named after the battle from which he came � a marathon.

COMBATANTS

Greeks

10,000 men, of which 7,200 were Athenian hoplite infantrymen

Commanded by Miltiades and Callimachus 192 dead

Persians

45,000 - 50,000 men

Commanded by Datis 6,400 dead (according to the Greeks)

1 2 3

Σ' αυτό το είδος του πολέμου όμως οι Αθηναίοι ήταν άφθαστοι και καλά προετοιμασμένοι με τον βαρύ οπλισμό τους. Οι Πέρσες πια μόνο να φύγουν ήθελαν. Πολεμούσαν όσο τους έπαιρνε να επιβιβαστούν στα πλοία. Οι Έλληνες έφτασαν ως εκει. Παρά τη λυσσαλέα μάχη, μόλις 7 από τα 600 περσικά πλοία έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων. Η νίκη όμως ήταν συντριπτική, στο πεδίο της μάχης κείτονταν νεκροί 6,400 Πέρσες έναντι 192 Αθηναίων και αγνώστου αριθμού Πλαταιέων και δούλων. Ήταν 13 του Αυγούστου του 490 π.χ.

Ο Μιλτιάδης άφησε στον Μαραθώνα τους καταπονημένους άνδρες των δύο φυλών που είχαν δεχτεί την κύρια περσική πίεση να μαζέψουν τραυματίες, νεκρούς και λάφυρα κάτω από την επίβλεψη του Αριστείδη και με τον υπόλοιπο στρατό έσπευσε με βήμα ταχύ στο Φάληρο. Οι Πέσρσες ακόμα και μετά τη μάχη διατηρούσαν αριθμητική υπεροχή δύο προς ένα, ενώ ο στόλος τους ήταν σχεδόν ανέπαφος. Όταν όμως έφτασαν στα ανοιχτά του Φαλήρου και είδαν τους ίδιους άγριους μαχητές που μόλις πριν από λίγες ώρες αντιμετώπισαν στον Μαραθώνα, λάκισαν. Ο φόβος του Δάτι και του Αρταφέρνη για μια δεύτερη απανωτή πανωλεθρία μέσα σε σύντομο διάστημα υπερίσχυσε της λογικής. Σκοπός της εκστρατείας ήταν να αλωθεί το Αιγαίο και να τιμωρηθούν η Νάξος που είχε αντισταθεί νικηφόρα πριν από δέκα χρόνια και η Ερέτρια με την Αθήνα που είχαν βοηθήσει τους Ίωνες στη χαμένη επανάσταση τους. Το Αιγαίο είχε αλωθεί, η Νάξος είχε κυριευθεί, η Ερέτρια είχε πυρποληθεί. Η επιτυχία των τριών από τους τέσσερις στόχους φάνταζε καλός απολογισμός. Αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ασία.

Οι Σπαρτιάτες έφτασαν την επομένη ημέρα, 2.000 άνδρες που βρήκαν τους Αθηναίους ξενυχτισμένους να γλεντάνε τη νίκη τους. Πήγαν στον Μαραθώνα θαύμασαν κι απήλθαν. Οι Αθηναίοι έστησαν 3 (τρείς) τύμβους για τους νεκρούς της μάχης, έναν με δέκα στήλες, για για κάθε φυλή με τους δικούς τους νεκρούς, έναν για τους Πλαταιείς κι έναν για τους πεσόντες δούλους που μετά θάνατον τιμήθηκαν ώς ελεύθεροι και ισότιμοι πολίτες. Ο Σιμωνίδης για τους Αθηναίους που πολέμησαν στον Μαραθώνα έγραψε το επίγραμμα <<Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν>>.

Ο Ιππίας έφυγε στη Λήμνο όπου και πέθανε. Ο Δαρείος δεν το έβαλε κάτω. Πεισμωμένος από την ήττα, ανέθεσε στον δούλο που τον ξυπμούσε να του λέει κάθε πρωί. <<Μέμνησο των Αθηναίων>> Να θυμάσαι τους Αθηναίους. Πέθανε προτού να προλάβει να εκδικηθεί. Ο γιός του, Ξέρξης, ανέλαβε να τιμωρήσει τους Έλληνες. Η νέα περσική εκστρατεία έφερε τον Ξέρξη να περνά από τις Θερμοπύλες (480 π.χ.) να βλέπει την ήττα του στόλου του, στη Σαλαμίνα (480 π.χ) και να φεύγει κατησχυμμένος Οι ναυμαχίες στο Αρτεμίσιο (480π.χ) και στη Μυκάλη (479π.χ) ολοκλήρωσαν την καταστροφή του περσικού στόλου κι έγιναν αιτία να απελευθερωθούν από την περσική ��τοχή τα νησιά και η Ιωνία. Η ήττα στις Πλαταιές (479π.χ) έδιωξε οριστικά τους Πέρσες από την Ελλάδα.

Ένας οπλίτης ανέλαβε να φέρει το μήνυμα της νίκης στην Αθήνα. Ξεκίνησε με τα όπλα του κι έκανε τη διαδρομή τρέχοντας. Όταν έφτασε στο άστυ του, αναφώνησε <<Νενικήκαμεν>> κι έπεσε νεκρός.

Marathon Battle