Η είδηση ότι "έρχονται οι Πέρσες" μεταδόθηκε από τους πανικόβλητους Αθηναίους που έτυχε να βρίσκονται στην Χαλκίδα, όταν η κατακτημένη Ερέτρια παραδόθηκε στις φλόγες. Το αρχικό ερώτημα ήταν, πού θα αποβιβαζόταν ο στρατός του εχθρού. Μαζί με τους Πέρσες του Δάτι και του Αρταφέρνη, ερχόταν στην Αθήνα, έτοιμος να αποκαταστήσει την τυραννίδα του, ο έκπτωτος Ιππίας. Κάποιοι θυμήθηκαν ότι και ο πατερας του Ιππία, ο Πεισίστρατος, όταν για τρίτη φορα πριν από πάνω μισό αιώνα κατέλαβε την εξουσία, από την Εύβοια ξεκίνησε κι΄αποβιβάστηκε στον Μαραθώνα, όπου πλειοψηφούσαν οι πολιτικοί φίλοι του, οι "διάκριοι". Και φιλοτυραννικοί υπήρχαν ακόμα στην Αττική. Επιπλέον ο στρατηγός Μιλτιάδης γνώριζε τους αντιπάλους απο πρώτο χέρι και ήταν της γνώμης ότι θα καταπτοηθούν, αν βρούν τους Αθηναίους απέναντι τους κι οχι να τους περιμένουν στις εισόδους της πόλης.
Αποφάσισαν ότι στον Μαραθώνα έπρεπε να περιμένουν τους Πέρσες και δεν είχαν άδικο. Έστειλαν τον "ημεροδρόμο" Φειδιππίδη* να ειδοποιήσει τους Σπαρτιάτες να σπεύσουν να βοηθήσουν και πήγαν να παραταχθούν στον Μαραθώνα. Οι Πέρσες είχαν φθάσει πρώτοι και συνέχιζαν αμέριμνοι την αποβίβαση τους από τα πλοία, όταν καταπτοημένοι αντίκρυσαν τους Έλληνες να παρατάσσονται απέναντι τους σε απόσταση ενός μιλίου. Ο Ιππίας είχε βεβαιώσει τους στρατηγούς Δάτι και Αρταφέρνη ότι το πολύ να συναντούσαν κάποια αντίσταση στην Παλλήνη, στρατιωτικά κατάλληλη γι΄αυτό περιοχή. Απέναντι τους οι Αθηναίοι παρέταξαν 10.000 οπλίτες και 8.000 ελαφρά οπλισμένους. Μαζί τους παρατάχτηκαν και 1.000 Πλαταιείς. Στο Ελληνικό στρατόπεδο υπήρχε διαφωνία. Ο Μιλτιάδης πρότεινε να επιτεθούν αμέσως ενώ άλλοι ήθελαν να περιμένουν τη σπαρτιατική βοήθεια που όμως δεν φαινόταν. *Ο Φειδιππίδης (έκανε την απόσταση, περίπου 219 χιλ. σε δύο μέρες) τους είχε βρεί να προετοιμάζονται για την γιορτή των Καρνείων που γινόταν αμέσως μετά την πανσέληνο κι΄ακόμα η σελήνη ήταν εννέα ημερών. Δέν μπορούσαν είπαν να εκστρατεύσουν πρίν απο τη γιορτή. Στον Μαραθώνα οι μέρες περνούσαν με άκαρπες συζητήσεις. Έγινε ψηφοφορία ανάμεσα στους στρατηγούς κι΄έβγαλε ισοψηφία. Σ΄αυτή την περίπτωση, θα υπερίσχυε η γνώμη του από τους εννέα άρχοντες πολέμαρχου. Ονομαζόταν Καλλίνικος και δήλωσε ότι είχε πεισθεί απο τα επιχειρήματα του Μιλτιάδη. Ο Αριστείδης, στρατηγός κι αυτός, πρότεινε να ανατεθεί στον Μιλτιάδη η γενική αρχηγία αντί να εναλλάσονται κάθε μέρα, όπως όριζε ο νόμος. Οι άλλοι δέχτηκαν.

Ο Αθηναίος στρατηγός Μιλτιάδης φοβόταν το περσκό ιππικό. Κάποια στιγμή, μερικοί είδαν φωτεινά σήματα να έρχονται από την Πεντέλη καθώς κάποιος άγνωστος καθρέφτιζε τις αχτίνες του ήλιου στην ασπίδα του. Ταυτόχρονα στο περσικό στρατόπεδο σημειώθηκε κίνηση. Τα άλογα φορτώνονταν στα πλοία και ήταν φανερό πώς οι Πέρσες κάτι ετοίμαζαν. Κι έτσι ήταν. Τα σήματα από την Πεντελη ήταν συμφωνημένο σύνθημα και ειδοποιούσαν τον Ιππία και τους Πέρσες ότι η Αθήνα ήταν αφύλακτη. Οι Πέρσες σκέφτηκαν να φορτώσουν το ιππικό στα πλοία, να πάνε στο Φάληρο και να το βγάλουν εκεί, ενώ ταυτόχρονα θα ξεσπούσε κίνημα των φιλοτυραννικών. *Ίωνες σκλάβοι κωπηλάτες ειδοποίησαν τους Αθηναίους με φωτεινά σήματα. Κωπηλάτες στα περσικά πλοία ήταν Ίωνες σκλάβοι. Πολλοί απο αυτούς είχαν πολεμήσει στο πλάι των Αθηναίων, στην Ιωνική επανάσταση, όταν χρησιμοποιούσαν φωτεινά σήματα για να συνεννοούνται μεταξύ τους στη μάχη. Τα χρησιμοποίησαν πάλι. Ο Μιλτιάδης έμαθε τι γινόταν, η ώρα της δράσης είχε φτάσει. Παρέταξε τον στρατό του, 10.000 οπλίτες, 8.000 δούλοι 1.000 Πλαταιείς. Απέναντι τους 44.000  κατά τους μετριότερους υπολογισμούς αντίπαλοι, που όμως προέρχονταν από διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές αντιλήψεις, άσχετοι μεταξύ τους και τη συγκεκριμένη στιγμή, ανέτοιμοι για μάχη.
Ο Μιλτιάδης εξίσωσε το μέτωπο του ελληνικού στρατού με το αντίστοιχο μήκος του μετώπου των Περσών. Τοποθέτησε στο κέντρο του δύο φυλές , Αντιοχείς υπο τον Αριστείδη και Λεοντείς του Θεμιστοκλέους και με βάθος παράταξης τέσσερις άνδρες κι άπλωσε τις άλλες δεξιά κι αριστερά με βάθος οκτώ άνδρες. Περίμενε ώσπου να ολοκληρωθεί η επιβίβαση των αλόγων στα πλοία ώστε να μην έχει αντίπαλο το περσικό ιππικό και διέταξε τροχάδην επίθεση. Ήθελε να καλυφθεί όσο γινόταν πιο γρήγορα το ενάμισι χλμ. που τους χώριζε απο τον εχθρό, για να μην υπάρξουν απώλειες απο τους τοξότες των Περσών.
Όσο να καλυφθεί η απόσταση, ο περσικός στρατός συνήλθε από την έκπληξη και παρατάχθηκε με τη συνηθισμένη του διάταξη, ενισχυμένο κέντρο, αδύνατα άκρα. Οι Αθηναίοι των άκρων τους παρέσυραν και τους ανάγκασαν σε οπισθοχώρηση. Οι Πέρσες του κέντρου πίεσαν ασφυκτικά και απείλησαν με διάσπαση τις αθηναικές γραμμές. Η διάλυση των περσικών άκρων όμως επέτρεψε στους Αθηναίους να συγκλίνουν προς το κέντρο πίσω από τις περσικές γραμμές. Προκειμένου να κυκλωθούν, οι Πέρσες οπισθοχώρησαν άτακτα. Ξαφνικά στον κάμπο του Μαραθώνα, μια κωμικοτραγική σκηνή εκτυλίχθηκε, περίπου 20.000 Έλληνες κυνηγούσαν να προλάβουν 44.000 εχθρούς που έτρεχαν πανικόβλητοι στα πλοία τους. Κανένας δεν είχε προβλέψει μια τέτοια εξέλιξη κι έτσι δεν υπήρχε δεύτερη γραμμή άμυνας παρά μόνο το τέλος  της τρεχάλας εκει που άρχιζε η θάλασσα. Αναπόφευκτα, εκει στάθηκαν οι Πέρσες κι αναγκάστηκαν να δώσουν μάχη σώμα με σώμα...

1  2  3